Zacharias.

Verstard geluk,
gestild verlangen,
wordt in één ogenblik
gevangen,
door het hemels licht,
als voor het aangezicht
des Heren,
offers branden.

Het stille zwijgen
wordt een weg
om te geloven,
de grote daden
van de Heer.

Uit een verdorde schoot
liet Hij het nakroost leven.
Gewijde zoon, profeet van God,
Johannes, een naam geven
in verwondering.

Gesproken is het woord,
gedacht aan Abrahams verbond,
gelijk gesproken
door de mond
van heilige profeten.

Geloof zij God!
Want Hij zal hen
die in het duister leven,
beschijnen
met het Licht,
opdat een elk
zijn voeten richt
op de weg van vrede.

n.a.v. Luc. 1