Gaat liefde voorbij?

Langs aloude torens

van hoogmoed in rij

genesteld in zelfzucht

gaat De Liefde voorbij.

Langs mooie kastelen

omringt door niet jij

verstrikt in de ijdel

gaat De Liefde voorbij

In woorden van weelde 

gesproken in ijs

gekoeld en geslepen

gaat De Liefde voorbij

waar kan ik haar vinden?

zeg het mij.

Je kunt haar vinden

waar ’t hart opengaat

de handen gevouwen

om een droef gelaat.

Je blij met de blijden

de vreugde beleeft

geworteld in echtheid

voor wat de ander heeft.

Je eigen ik klein wordt

maar die niet verlaat

je woorden gewogen

de ander verstaat

Dan komt ze tevoorschijn

als licht in je leven

straalt uit naar die ander

een schat om te geven.

Ze zal niet verdwijnen

in je hart ligt het vast

Christus als anker

Gods Woord als kompas