Terug

 


Geluk, hoop en God.

 

Geluk, wie zal haar in de armen sluiten

in de morgen lacht zij je toe

in de avond is ze verdwenen

kijkt ze zonder ogen in het donker

dwalend in een ziel vol onbegrip

tot het morgenlicht aanbreekt.

 

Dan is de herinnering gekomen

van over de horizon, ver weg

het lijkt uit een andere wereld

met andere tijden waarin men zegt

voor altijd, voor altijd in dit bestaan.

 

Toch mag je weer opzien want morgen

geeft de nieuwe dag weer hoop

grijp haar en koester haar zoveel je kunt

zij zal het licht doen rijpen

aan een nieuwe horizon, samen met God.