 |
|
|
|
In de stilte
In de stilte van het nacht’lijk donker mocht hij zien het hemels licht.
In het nacht’lijk uur zo heel alleen sloot hij voorgoed zijn ogen dicht.
Veel gesproken veel geleden met hem gebeden voor zijn rust.
De rust gekomen hij mocht gaan en kwam slapend bij de Vader aan.
|