Ze noemden jou mongool 

Je was anders

ze noemden je mongool,

maar ik vond

dat in die naam

iets geks verschool.

Je was niet gek

ik vond je aardig

en jouw bijnaam

vond ik minderwaardig.

Je was spontaan

en telkens weer

als ik de kerk uitkwam

keek je op me neer.

Je sloeg je arm

dan om me heen

en in het bijzijn

van iedereen

gaf je mij een zoen.

Je zei, ik vind je lief,

en –Jezus houdt van jou-

je was een voorbeeld

van geloof en trouw.

Na zoveel jaar

denk ik nog vaak,

wat ben jij groot

in Gods koninkrijk,

wat ben jij rijk.

Want vele groten

zullen niet bereiken

wat jij in eenvoud

reeds bezat,

vertrouwen in je Schepper,

en liefde

die je voor een ander had.