Gelukkig nieuwjaar?

Ik neem afscheid

van het oude jaar,

en voor mij

ligt het nieuwe klaar

als een nog te maken deken

Wat zal het zijn?

Een deken

met mooie patronen?

of zal het mij

alleen maar een rij

zwarte kleuren tonen?

Ik sta stil

en kijk  naar de deken

die achter mij ligt,

de kleuren zijn fel,

vermengd met zwart en wit.

Het zwart van de rampen,

de schreeuw van een kind,

dat in een oneindige vloedgolf

zijn moeder niet vindt.

Het rood van het bloed,

gevloeid door geweld,

waar een mensenleven

niet meer telt.

Het blauw van de hoop

op vrede die komt,

de strijd wordt beslecht,

het wapen verstomt.

Het wit van het Kind,

dat ook werd een man

en alle leed

op zijn schouders nam.

Ik sta stil,

en zie in gedachten

een deken gespreid,

het patroon wordt geweven,

soms goed en soms slecht

maar God maakt onze lijn,

de kromme, weer recht.

In dat vertrouwen,

ga ik weer weven,

aan het nieuwe jaar,

met gevouwen handen,

en een liefdevol gebaar

naar bedroefden en verdrukten,

naar mijn naaste hier en overal

tot God aan het eind

van mijn leven

een knoop leggen zal.