Nieuwjaar

Het is een koude dag vandaag. De winter heeft zijn intrede gedaan en de vogels zoeken beschutting in mijn tuin. Vanmorgen moest ik het water voor ze ontdooien zodat ze weer iets konden drinken.

Het nieuwe jaar is rustig begonnen. Geen spectaculaire gebeurtenissen rond de jaarwisseling zoals soms wel eens gebeurt.

Dus een rustige start. Zou het nieuwe jaar ook zo rustig blijven?

Als ik het wereldtoneel bekijk denk ik het niet. Oorlogen, aardbevingen opstanden het zal niet veel beter worden denk ik. Ben ik dan een doemdenker?

Christus zegt dat aan het eind der tijden de liefde zal afnemen en er oorlogen en geruchten van oorlogen zullen zijn. Wij zien het allemaal.

We leven immers sinds de hemelvaart van Christus in de eindtijd. Maar wanneer Christus terug komt kunnen wij niet uitrekenen ook niet aan de hand van oorlogen, aardbevingen enz.

Al eeuwen lang hebben mensen geprobeerd dat te doen maar God zei dan: “De tijd is nog niet gekomen.” 

Kun je dat zo zeggen? Ja anders was Hij er immers al.

En nu, het nieuwe jaar. Wat zal het brengen? Vreugde? Verdriet? De wederkomst? Wij weten het (gelukkig) niet. Wel weten wij dat God ons nog steeds een taak geeft op deze aarde. Hij maakt ons hier klaar voor de volkomen eeuwigheid.

Het nieuwe jaar is net begonnen en ligt nog als een onbeschreven bladzijde voor ons zonder vlekken en krassen. Helaas zullen die wel in ons levensboek komen ondanks al onze goede voornemens.

En goede voornemens hebben wij vaak genoeg. Maar gaan onze goede voornemens ook met gebed gepaard? Uit ons zelf kunnen wij ook die goede voornemens niet volbrengen. Wij mogen echter op Christus, onze hoop bouwen als wij Hem als onze verlosser aannemen. Hij zal ons helpen en al die vlekken en krassen uitgummen met zijn kostbaar bloed en ons boek als een mooie geheel aan de Vader overhandigen.

Gaat u met mij in dat vertrouwen, biddend het nieuwe jaar in, dan bent u een gezegend mens.