Zonlicht op het graf

 

Vandaag is zij naar ’t graf gedragen

ze heeft geleden, ’t is voorbij

al blijven wij met onze vragen

God bestormen, waarom zij.

 

Verdriet neemt nu de overhand

een afscheid doet veel pijn

zij is gelukkig, in een ander land

waar ook wij eens mogen zijn.

 

Wij stonden bij een open graf

haar lichaam daalde neer

de donkere wolken gingen splijten

wij kregen zicht op onze Heer.

 

De zon brak door en scheen

met zijn stralen op haar kist

dit teken gaf een blij gevoel

God zei Ik heb me niet vergist.

 

Wij mochten allen het ervaren

het Licht zal altijd bij ons zijn

zoals het zonlicht straalde op het graf

zal de Zonne der Gerechtigheid

onze hulp en bijstand zijn.